Hier is nu een gitarist die elke definitie en label overstijgt. Men zou hem kunnen categoriseren als jazz-rock/fusion gitarist, omdat hij via de vroeg-progressieve rockmuziek is opgekomen en steeds meer jazz-invloeden is gaan tonen, maar het doet eigenlijk geen recht aan zijn kwaliteiten en loopbaan. Allan Holdsworth is uniek. Hij heeft een dermate eigen stijl ontwikkeld, dat wie ook maar iets van hem nabootst zich als het ware direct schuldig maakt aan een soort van artistieke plagiaat en zich onmiskenbaar verraad als een imitator. Er zijn maar weinig musici die zo'n eigenzinnige stempel op de muziek hebben gedrukt. Als ik probeer te zoeken naar vergelijkbare musici dan schieten me Django Reinhardt en Jaco Pastorius te binnen. Maar Allan Holdsworth overtreft ze allen, naar mijn idee.
Geboren in 1946 en opgegroeid in Bradford, Engeland, maakte hij zijn opkomst in de jaren '70 door samenwerkingen met progressieve rock musici, waaronder Soft Machine, Bruford, Gong.
Holdsworth heeft eigenhandig de mogelijkheden van de elektrische gitaar op het gebied van klank en techniek opnieuw gedefinieerd. Zijn stijl wordt gekenmerkt door originele composities rijk aan vernieuwende harmonische en melodische vormen. Zijn speelwijze is opvallend door het meesterlijke gebruik van legato-techniek. Hiermee heeft hij nieuwe generaties gitaristen beïnvloed.
Gitaristen die hun bewondering hebben uitgesproken en zijn invloed hebben erkend, zijn o.a. Eddie van Halen, Yngwie Malmsteen, Steve Vai, Shawn Lane, John McLaughlin en vele, vele andere grote namen. Tegenwoordig zie je steeds meer metalgitaristen die een sterke dosis Holdsworth-invloed vertonen.
Videos
Luister en kijk maar eens naar Allan Holdsworth toen hij jong was. We hebben het hier over 1974 en ik verzeker je dat er in die tijd geen andere gitarist was die speelde zoals dit:Dan een zeer recente uitvoering, waarin de oude vos laat merken dat hij zijn streken nog niet is verleerd. Na zijn Soft Machine periode (vorige clip) heeft hij een enorme revolutie doorgemaakt op het gebied van muzikale keuzes, zijn spel is nog veel spannender en uitdagender geworden, in de eerste plaats qua nootkeuzes.